Home      Niet meer leverbaar      Strouwtsel LiLiLi 57
 

 

Titel: Strouwtsel
Auteur: Hallefers Nor
ISBN: 978-90-78407-17-1
Pries: € 12,50 
 
 
George Frederik Kooijman ès in Limburg baeter bekindj as Hallefers Nor. Hè woort in 1922 in Vlissingen gebore en studeerdje Physische Geografie op de universiteit van Amsterdam. In januari 1943 dook hè onder in Tungelder. Hè lieërdje zich de dörpstaal vriej snel en sjreef alle vrèèm wäörd op. Daomèt lag hè de basis veur zien Thematisch Woordenboek van het Tungelroys, dat in 1985 versjeen.

Zien ieëste gedichte in ’t Tungelders versjene al in 1946 in Veldeke. In 1993 en in 1997 woort hè twieëdje biej de Groeat Limburgse Veldeke Literatuurpriês, opmèrkelik veur ’ne Hollenjer! Dit beukske, de kroeën op zien literair carrière, ès ’n bloomlaezing oet zien werk.

Onder de titel Strouwtsel verschijnt een bloemlezing uit het creatieve werk van Hallefers Nor in het Tungelroys dialect. Strouwtsel verschijnt in de zogenaamde Limburgse Literaire Lies als nummer 57. In deze reeks verschijnen boeken in allerlei varianten van het Limburgs en nu dus één in authentiek Tungelder.

Hallefers Nor. Dat is eigenlijk George Kooijman, een Hollandse jongen die op zijn 23-ste in 1943 Tungelroy onderdook en bij de Hallefers familie, beter bekend als Jannes Lambers, werd opgenomen. Het was noodzaak om zich zo snel mogelijk het plaatselijke dialect eigen te maken, zodat hij inderdaad voor een van de kinderen van het gezin kon doorgaan. Maar George Kooijman maakte van de nood een deugd en stelde langzaam maar zeker een woordenlijst samen die uitgroeide tot het Woordenboek van het Tungelroys.

Hallefers Nor had echter een echte dichtersziel en dus deed hij veel meer dan taalkundige lijsten samenstellen, hij schreef ook gedichten. Op Tungelder, op het leven en op alle vreugde en verdriet die een mens kan meemaken.

Een bijzondere liefde heeft Hallefers Nor in die tijd opgevat voor de Limburgse dichter Pierre Kemp, waarvan hij een groot aantal vertalingen naar het Tungelder maakte. Maar het zwaartepunt in deze chronologische bloemlezing die ruim 50 jaar dichterschap omvat ligt op het eigen creatieve werk van de inmiddels 85-jarige dichter.

Het boek heeft op het omslag een pentekening van Jan Verhaag van de boerderij in Tungelroy waar Hallefers Nor in 1943 onderdook en die helaas niet meer bestaat. Zo is het boek ook een nostalgische terugblik op een dorp, een tijd en een levensverhaal die uniek zijn.

Tungelder

Ich dînk mie Tungelder aan alles waat ich biej uch kreeg
Aan 't gastvriej óngerdaak, wie alle zekerhejer mich verlete,
Ich heb biej uch te zieër völ klûmp verslete
Biej 't sjravele langs eur slechte weeg,

Óm voort eur leeflikheid en wermdje te vergaete,
Want nomenândj biej mich de einzaamheid nog steeg,
Woort ge mich mieë vertroewdj en won ich alle sleeg:
In eure sjoeat waas ich geröstj gezaete!

Zoea vonj ich hoês en werk en toegewiedje minse,
En euv'ral stóng veur mich de koffie klaor.
Och, 't aafsjeid veel mich waal hieël zwaor!

Mer plicht en aojers hajen anger winse...
Noe zeen ich rèngel dröppe oppe statter straote
En veul mich mieë as oeats van uch verlaote

1945

 
   
 
   
 
   
©2009 Uitgeverij TIC