Home      Niet meer leverbaar      Dood vermogen
 

 

Titel: Dood vermogen
Auteur: Henry de Hoon
ISBN: 978-90-30-0
Prijs: € 14,90

Bijna helemaal uitverkocht!

Bruno Vonder werkt als personeelsmanager bij een bedrijf van medische apparatuur. Hij wordt al jarenlang achtervolgd door de mysterieuze zelfmoord van Roos Glazenmaker, een werkneemster die hij moest ontslaan. Als hij zelf op straat komt te staan en door een vreemd toeval in aanraking komt met de excentrieke zussen van Roos, worden zijn verdenkingen ten opzichte van zijn voormalig werkgever groter. Zij wijzen hem op de twijfelachtige rol die psycholoog Remmen speelde bij de ondergang van hun zus. Hij gaat op onderzoek uit. Langzaam maar zeker komt Bruno tot de conclusie dat er iets helemaal mis is met de firma en dat de dood van Roos veel meer was dan een trieste zelfmoord.

Een spannende psychologische thriller over macht, geld en de duistere spelletjes van arbo-diensten, bedrijfsmanagement en projectontwikkelaars in Zuid-Limburg.

Henry de Hoon (1959) studeerde af aan het conservatorium te Maastricht als pianist. Hij geeft pianolessen en werkt bij het Arcus College in Heerlen.
Dood Vermogen is zijn derde roman. Verder publiceerde hij korte verhalen in diverse bundels. In 2007 won hij de tweede prijs bij de Spannende Verhalenwedstrijd van de KRO en de eerste prijs in een columnwedstrijd van dezelfde omroep. Als columnist werkt hij mee aan ‘Limburgs Land’ bij L1.

Recensie
www.crimezone.nl

Door Crimezone|Jean-Paul Colin
op 05 juni 2008

Luchtig, lieflijk en humoristisch

Dat pianodocenten niet alleen muzikaal zijn maar ook kunnen schrijven weet Henri de Hoon (1959) als geen ander. De Hoon, tevens columnist bij de Limburgse tv-zender L1, schrijft behalve korte verhalen ook romans. De onlangs verschenen psychologische thriller Dood vermogen is zijn derde boek. Een thriller die zich afspeelt in de provincie van de auteur zelf.

Personeelschef Bruno Vonder van de firma Meditechnics krijgt op een dag te horen dat zijn tijdelijke contract na vier jaar niet meer wordt verlengd. Zijn functioneren is altijd uitstekend geweest, maar Bruno’s baas, de zelfingenomen heer Kluyt, lijkt zich hier weinig van aan te trekken. Saillant detail is dat Bruno’s inmiddels overleden vrouw ooit Kluyts vriendin was. Dit is de verhouding tussen baas en medewerker nooit ten goede gekomen.
Zodra Bruno’s ontslag een feit is, heeft hij de tijd om gebeurtenissen uit zijn verleden op te halen. Vooral de bizarre zelfmoord van Roos Glazenmaker, een collega die hij ooit wegens een oude fraudekwestie moest ontslaan, zit hem niet lekker. Een in de jaren zeventig gemaakte foto van haar in de tuin van Kluyt doet zijn wenkbrauwen fronsen. Hij besluit de zaak verder uit te pluizen en bezoekt onder andere Roos’ opmerkelijke zusters Dora en Flora, weet zich toegang te verschaffen tot Kluyts villa en neemt een kijkje in het uitvaartcentrum waar Roos voor haar tijd bij Meditechnics werkte.
Een opmerkelijke videoband van Kluyts 25-jarige jubileum, een medisch dossier, alsook zeer onthullende dagboekteksten doen bevestigen dat er inderdaad meer aan de hand is geweest. De vraag is echter wat.

Elk boek begint bij de cover. Dood vermogen scoort hiermee direct punten. De twee gebeeldhouwde engelen tegen een hemelsblauwe achtergrond laten een onweerstaanbare indruk achter. Dat de cover welberaamd is gekozen, blijkt niet veel later. Zowel de engelen als de kleur blauw hebben een meervoudige betekenis.
Ook de boektitel zet lange tijd aan het denken en is daardoor een spanningsboog op zich.
De kracht van Henry de Hoon ligt verborgen in zijn humor. Met een kunstig droge toonzetting weidt hij uit over een tuinkabouter die de eettafel deelt met ik-persoon Bruno, alsmede diens drang naar een hond als kameraadje. Deze drang is niet zo verwonderlijk daar Bruno’s vrouw is overleden en zijn dochter werkzaam is in Roemenië.
Maar het is het duo Flora en Dora dat samen een winkeltje runt dat de kroon spant. De twee zijn weliswaar onafscheidelijk maar gaan toch op een totale andere wijze door het leven. Zo draagt Flora een blauw mantelpakje, hecht veel waarde aan materiële zaken en gaat niet de straat op zonder make-up. Dora daarentegen trotseert de mensen liever in een zeegroene jurk, houdt zich bezig met spirituele zaken zoals engelen, en weet amper waarvoor make-up wordt gebruikt. Zelfs de ontknoping van Dood vermogen is in zekere zin humoristisch en minstens zo symbolisch bedoeld.
Nee, een pakkende proloog of opzienbarende plot kent Dood vermogen niet. Ook geen actie of bloedvergieten. Toch is het boek vier sterren waard, al is het alleen al vanwege de geraffineerde eenvoud waarin het geschreven is.
Dood vermogen moet het hebben van een ensemble van humoristische, spirituele en psychologische elementen. Maar belangrijker nog: De Hoon schrijft luchtig, lieflijk en lachwekkend. Precies waar het brede publiek van houdt.

 
   
 
   
 
   
©2009 Uitgeverij TIC